Mijn moeder,
ik noem haar ma,
omdat dat woord dichter bij mijn hart ligt.
Moeder klinkt mooi,
maar ma klinkt als thuis.

Zij droeg mij
voordat ik de wereld kende.
Zij kende mijn huilen,
mijn stilte,
mijn lach.

Als kind leerde ik van haar
dat liefde niet altijd veel woorden heeft.
Soms is liefde een bord eten,
een bezorgde blik,
een hand op mijn schouder.

Mijn ma was er
in dagen van zon
en in nachten van twijfel.
Zij gaf mij kracht
zonder zichzelf groot te maken.

Moederdag is één dag,
maar ma leeft in elke dag.
In mijn denken,
in mijn stappen,
in mijn manier van liefhebben.

Mijn moeder, mijn ma,
de band tussen ons
is niet gemaakt van woorden alleen.
Zij is bloed, herinnering,
gebed en dankbaarheid.

En zolang ik leef,
draag ik iets van haar mee.
Want ik ben haar kind,
en zij blijft mijn ma.

HJD