In Suriname vormt het sociaal vangnet waaronder de Moni Karta de morele onderbouwing van het overheidsbeleid. Het is het instrument waarmee de regering laat zien dat het zijn burgers niet laat vallen wanneer inkomen wegvalt, gezondheid tekortschiet of ongelijkheid te groot wordt. In Suriname rust op dit vangnet een bijzondere verantwoordelijkheid, omdat grote groepen burgers afhankelijk zijn van uitkeringen zoals de Kinderbijslag, Koopkrachtversterking, AOV en diverse vormen van sociale ondersteuning. Maar dit systeem kan alleen functioneren wanneer de basisvoorwaarden zoals betrouwbaarheid, voorspelbaarheid en regelmaat gewaarborgd zijn.

Kettingreactie van problemen

Wanneer uitkeringen onregelmatig plaatsvinden, wordt die basis ondermijnd. Een uitkering die te laat komt, komt in feite niet op tijd om zijn doel te dienen. De gevolgen zijn direct zichtbaar op het niveau van het gezin. Ouders moeten improviseren wanneer de huurdatum nadert maar de betaling nog niet is ontvangen. Mensen in medicatieafhankelijke situaties moeten afzien van behandelingen omdat er even geen geld is voor transport of medicijnen. Scholieren missen schoolbenodigdheden of maaltijden. Zo ontstaat een kettingreactie van problemen die niet veroorzaakt wordt door nalatigheid van burgers, maar door een systeem dat geen zekerheid biedt.

Stress en schaamte

Deze onzekerheid is niet alleen financieel. Zij werkt door in het mentale en sociale welzijn. Stress en angst nemen toe wanneer een huishouden geen zicht heeft op wanneer steun daadwerkelijk wordt uitbetaald. Onregelmatige uitkeringen tasten de waardigheid van mensen aan en creëren een afhankelijkheid die juist het tegenovergestelde is van wat sociale ondersteuning beoogt: namelijk het versterken van zelfredzaamheid.

Sociale instabiliteit

De gevolgen reiken verder dan individuele huishoudens. Een samenleving waarin grote groepen mensen moeten overleven op basis van onvoorspelbare inkomsten, is een samenleving die moeilijk vooruit kan plannen.  Maatschappelijke organisaties krijgen een disproportionele hulpvraag te verwerken. Onregelmatige uitbetaling is geen geïsoleerd administratief probleem; het is een bron van sociale instabiliteit.

Structurele poel van verderf

Initiatieven zoals de Moni Karta tonen de richting waarin het land wil bewegen. Maar moet niet gepaard gaan met landgenoten storten in een poel van verderf. Een vaste betalingskalender, een betere logistiek en een financiële buffer die garandeert dat uitkeringen altijd, en dus ook bij economische tegenwind, doorgang vinden.

Menselijke waardigheid

Een samenleving die zekerheid biedt, rust op een fundament van wederzijds vertrouwen. Wanneer burgers kunnen rekenen op tijdige uitkeringen, ontstaat ruimte om te plannen, om te groeien, om deel te nemen aan economische en maatschappelijke ontwikkeling. Regelmaat is daarmee niet slechts een verbetering; het is een investering in menselijke waardigheid.

Beloftes waarmaken

Sociale uitkeringen zijn geen aalmoes, maar een recht. En een recht moet voorspelbaar zijn. In die voorspelbaarheid ligt de kracht van een rechtvaardige en stabiele samenleving. Suriname verdient een sociaal systeem dat zijn belofte waarmaakt, niet af en toe, maar altijd.