Deel 2

De consument klem tussen prijzen en machteloosheid

Na lange tijd zag ik ze weer: mooie aardappelen in de schappen van een supermarkt. Meestal tref je er onsmakelijk uitziende aardappelen aan voor rond de SRD 40 per kilo. Dit keer zagen ze er goed uit en kostten ze SRD 25. Ik aarzelde geen moment en kocht een twee kilo.

Thuis bleek opnieuw de harde realiteit van de Surinaamse consument. Na het koken waren de aardappelen waterig en smakeloos. De vraag dringt zich op: wist de importeur dat er inferieure waar op de markt wordt gebracht?

Medicijnen plotseling twee keer zo duur

Ook in de apotheken gebeuren merkwaardige dingen. Het laxeermiddel Dulcolax, dat veel wordt gebruikt bij moeilijke stoelgang, is van de een op de andere dag 100% duurder geworden. Dit middel staat bovendien op de klapper van het Staatsziekenfonds (SZF).

Als basisverzekerde bezocht ik meerdere apotheken. De reacties waren opvallend: Sommige apotheken zeiden dat het niet in voorraad was. Andere vroegen SRD 40 en meer per tablet. Weer andere SRD 45. Zelfs bij de SZF-hoofdapotheek kreeg ik te horen: “Wij hebben het niet in voorraad.”

Hoe kan een medicijn dat op de lijst van een zorgverzekeraar staat plotseling zo duur worden en tegelijkertijd nauwelijks verkrijgbaar zijn?

De consument in een kwetsbare positie

De consument bevindt zich in een moeilijke positie. Prijzen veranderen snel, informatie ontbreekt en controle is nauwelijks zichtbaar. De vraag blijft: hoe weet een consument of een prijs eerlijk is?

Ooit bestonden er in Suriname een Consumentenbond en een Consumentenkring. Die organisaties wilden de burger beschermen. Vandaag zijn ze vrijwel uit het publieke leven verdwenen.

In theorie heeft de consument rechten. In de praktijk worden die rechten weinig gekend en nog minder gebruikt.

Wanneer een koelkast stuk gaat, een auto gerepareerd moet worden of een medische behandeling nodig is, heeft de consument vaak geen tijd om uitgebreid prijzen te vergelijken. Beslissingen moeten snel worden genomen, en juist dan ontstaat ruimte voor misleiding.

Gebrek aan informatie

In veel sectoren ontbreekt duidelijke informatie. Er is nauwelijks prijsvergelijking, weinig transparantie en vrijwel geen garantie. De gemiddelde consument weet niet: wat een redelijke prijs is voor een reparatiie, welke onderdelen werkelijk vervangen moeten worden, welke garantie hij mag verwachten, waar hij met een klacht terecht kan. Wanneer informatie ontbreekt ontstaat een ongelijke positie tussen verkoper en koper.

Stilzwijgende acceptatie

Veel consumenten melden hun ervaringen niet. Men zegt vaak: “Laat maar zo.” “Mi no wani probleem.” “Mi no abi ten fu dati.” Daardoor blijven misstanden onder de radar. Ondernemers die correct werken worden zeldzaam, terwijl malafide praktijken soms jarenlang kunnen doorgaan zonder dat iemand ze benoemt.

Zonder sterke consument geen sterke economie

Een gezonde economie heeft ook sterke consumenten nodig. Dat betekent: betere voorlichting, transparante prijzen, eerlijke dienstverlening, consumenten die hun rechten kennen. Wanneer consumenten hun ervaringen delen en elkaar informeren, wordt misleiding moeilijker.

Dagboek van een Consument

Uw ervaring telt.
Uw stem doet ertoe.

Heeft u ook een ervaring die gedeeld moet worden?
Dagboek van een Consument geeft u een stem.