Onderwijs

Het licht dat niemand kan doven

Het licht dat niemand kan doven Het was een stille nacht. De sterren stonden hoog aan de hemel en verspreidden licht over de aarde. Ā  Maria en Jozef waren onderweg. Ze verplaatsen zich langs een lange weg, zoals je samen ver reist, van de drukte naar de rust. Ā  Maria was moe. Haar baby zou spoedig het levenslicht zien. Ā  Toen ze in Bethlehem aankwamen, zochten ze een plek om te rusten. Jozef klopte op deuren, maar overal was het vol. Ā  Geen huis. Geen bed. Ā  Uiteindelijk vonden ze een eenvoudige stal. Een plek met stro, met dieren, met stilte. Ā  Daar, in de zachte adem van de nacht, werd de baby geboren. Ā  Maria hield Hem dicht tegen zich aan. Ze noemde Hem Jezus. Ze wikkelde Hem in doeken en legde Hem voorzichtig in een voederbak. Ā  Geen groot huis, maar wel veel liefde. Ā  En zo kwam baby Jezus, stil en zacht, naar de wereld. Ā  Ver weg, in een ander land, keken drie wijze mannen naar de hemel. Hun ogen vonden een ster. Ā  Helder. Nieuw. Bijzonder. Ā  Ze wisten: er is een Koning geboren. Ā  De mannen gingen op reis. Dag na dag. Nacht na nacht. Ze volgden de ster. Ā  Ze namen geschenken mee: goud, wierook en mirre. Ā  Geschenken voor een bijzonder Kind. Ā  Hun weg bracht hen eerst naar het paleis van Koning Herodes. Hij luisterde aandachtig, maar in zijn hart werd het onrustig. Ā  ā€œEen nieuwe Koning?ā€ dacht hij. ā€œIk wil zelf koning blijven.ā€ Ā  Herodes zei tegen de wijze mannen: ā€œGa het Kind zoeken en kom het mij vertellen.ā€ Ā  Maar zijn woorden droegen duisternis. Ā  De ster verscheen opnieuw en ging verder. De wijze mannen volgden haar tot Bethlehem. Ā  Daar vonden zij Maria, Jozef en baby Jezus. Ā  Ze knielden. Ze glimlachten. En ze gaven hun geschenken: goud, wierook en mirre. Ā  Hun harten waren vol. Ā  Die nacht kregen de wijze mannen een droom. God zei: ā€œGa niet terug naar Herodes.ā€ Ā  Ze luisterden en gingen een andere weg. Ā  Ook Jozef kreeg een droom. God zei: ā€œSta op. Breng het Kind in veiligheid.ā€ Ā  Jozef luisterde. Maria nam baby Jezus in haar armen. Samen gingen ze op weg. Ā  God zorgde voor hen. Ā  En zo groeide baby Jezus op. Niet in een paleis, maar met liefde. Ā  De ster had het licht gebracht. En geen wereldsekoning kan dat licht doven. Ā  Want Jezus kwam voor alle mensen. https://youtu.be/gKYqttW1bkc

Het licht dat niemand kan doven Read More Ā»

Structurele poel van verderf in Suriname

Structurele poel van verderf in Suriname In Suriname vormt het sociaal vangnet waaronder de Moni Karta de morele onderbouwing van het overheidsbeleid. Het is het instrument waarmee de regering laat zien dat het zijn burgers niet laat vallen wanneer inkomen wegvalt, gezondheid tekortschiet of ongelijkheid te groot wordt. In Suriname rust op dit vangnet een bijzondere verantwoordelijkheid, omdat grote groepen burgers afhankelijk zijn van uitkeringen zoals de Kinderbijslag, Koopkrachtversterking, AOV en diverse vormen van sociale ondersteuning. Maar dit systeem kan alleen functioneren wanneer de basisvoorwaarden zoals betrouwbaarheid, voorspelbaarheid en regelmaat gewaarborgd zijn. Kettingreactie van problemen Wanneer uitkeringen onregelmatig plaatsvinden, wordt die basis ondermijnd. Een uitkering die te laat komt, komt in feite niet op tijd om zijn doel te dienen. De gevolgen zijn direct zichtbaar op het niveau van het gezin. Ouders moeten improviseren wanneer de huurdatum nadert maar de betaling nog niet is ontvangen. Mensen in medicatieafhankelijke situaties moeten afzien van behandelingen omdat er even geen geld is voor transport of medicijnen. Scholieren missen schoolbenodigdheden of maaltijden. Zo ontstaat een kettingreactie van problemen die niet veroorzaakt wordt door nalatigheid van burgers, maar door een systeem dat geen zekerheid biedt. Stress en schaamte Deze onzekerheid is niet alleen financieel. Zij werkt door in het mentale en sociale welzijn. Stress en angst nemen toe wanneer een huishouden geen zicht heeft op wanneer steun daadwerkelijk wordt uitbetaald. Onregelmatige uitkeringen tasten de waardigheid van mensen aan en creëren een afhankelijkheid die juist het tegenovergestelde is van wat sociale ondersteuning beoogt: namelijk het versterken van zelfredzaamheid. Sociale instabiliteit De gevolgen reiken verder dan individuele huishoudens. Een samenleving waarin grote groepen mensen moeten overleven op basis van onvoorspelbare inkomsten, is een samenleving die moeilijk vooruit kan plannen.  Maatschappelijke organisaties krijgen een disproportionele hulpvraag te verwerken. Onregelmatige uitbetaling is geen geïsoleerd administratief probleem; het is een bron van sociale instabiliteit. Structurele poel van verderf Initiatieven zoals de Moni Karta tonen de richting waarin het land wil bewegen. Maar moet niet gepaard gaan met landgenoten storten in een poel van verderf. Een vaste betalingskalender, een betere logistiek en een financiële buffer die garandeert dat uitkeringen altijd, en dus ook bij economische tegenwind, doorgang vinden. Menselijke waardigheid Een samenleving die zekerheid biedt, rust op een fundament van wederzijds vertrouwen. Wanneer burgers kunnen rekenen op tijdige uitkeringen, ontstaat ruimte om te plannen, om te groeien, om deel te nemen aan economische en maatschappelijke ontwikkeling. Regelmaat is daarmee niet slechts een verbetering; het is een investering in menselijke waardigheid. Beloftes waarmaken Sociale uitkeringen zijn geen aalmoes, maar een recht. En een recht moet voorspelbaar zijn. In die voorspelbaarheid ligt de kracht van een rechtvaardige en stabiele samenleving. Suriname verdient een sociaal systeem dat zijn belofte waarmaakt, niet af en toe, maar altijd.

Structurele poel van verderf in Suriname Read More Ā»

December maand van licht, vrede en herinnering

December Maand van licht, vrede en herinnering December, de meest bijzondere maand van het jaar,waarin hemel en aarde elkaar lijken te raken.In Suriname en overal ter wereld klinken dezelfde woorden,zoals het lied zingt ā€œVrede op aardeeen fluistering die harten openten landen ƩƩn adem laat halen. Het is de maand van bezinning en verwachting,waar plannen worden gesmeeden dromen opnieuw worden aangestoken.De maand waarin wij onszelf afvragenwat wij hebben gegeven,en wat wij nog kunnen betekenenvoor Suriname en het domein van de mensheid. Want op 3 december, de dag voor mensen met een beperking,leren wij opnieuw dat menselijkheid begintbij het zien van elkaar.Dat liefde pas werkelijk iswanneer zij de kwetsbaren meedraagt,fysiek of mentaal, zichtbaar of verborgen. En kan het toeval zijndat juist in deze maandde wereld spreekt over vrijheid,over rechten, over de waardigheid van elk mens?Dat 2 december herinnert aan de afschaffing van slavernij,en 10 december de VN roepttot de bescherming van mensenrechtendezelfde dag waarop de Nobelprijs voor de Vrede wordt uitgereikt? Misschien is het geen toeval,maar een hemels signaaldat vrede ieder jaar opnieuw begint. In Suriname en ver daarbuitenwordt ode gebracht op Vrijwilligersdag voor wie dienen zonder te vragen,op Wereld Bodem Dag voor de aarde die ons draagt,op Dierenrechtendag voor al wat ademt,op de Dag ter Voorkoming van Genocidevoor het nooit meer vergeten. En wanneer Advent zijn stille hoop verspreidt,en Maria’s Onbevlekte Ontvangenis wordt herdacht,wanneer het jodendom Chanoeka zijn kaarsen aansteekt en ons naar binnen keert,dan fluistert de wereld hetzelfde:God komt naar ons toe.Licht overwint.Liefde blijft. Op 24, en 25 december vieren wijdat het Kind van vrede geboren werdniet alleen in Bethlehem,maar in ieder hart dat kiest voor vergeving,voor harmonie,voor samenleven als broeders en zustersongeacht ras, geloof of afkomst. Mini World Suriname, land van vele volken,laat december jouw zegenmaand zijn.Denk aan wie het minder heeft,geef waar je kunt,hef elkaar op zoals licht dat doet met duisternis.Want een volk dat elkaar draagt,zal nooit vallen. Moge 2026 naderen met nieuwe kracht,moge vrede wortelen schieten als bomen in het het hele land. moge gerechtigheid stromen als de de Suriname-, Marowijne-,Ā  Saramacca en Corantijnrivieren moge liefde ons leidentot voorbij alle grenzen. Een gezegende kerst,een zachte jaarafsluiting,en een hoopvol nieuw begin.God bless Suriname.God bless the world. https://youtu.be/l5yyoBbeVn0

December maand van licht, vrede en herinnering Read More Ā»

Ode aan de Gepensioneerde Dominees van de Evangelische Broedergemeente Suriname

Ode aan de Gepensioneerde Dominees van de Evangelische Broedergemeente Suriname Onder het dak van de Immanuelkerk, in de straat die toepasselijk Vergeetmijniet heet, klonk op vrijdag 24 oktober 2025 de lofzang van herinnering.Ā  Domri Dey, de dag waarop de Evangelische Broedergemeente Suriname haar gepensioneerde voorgangers in het zonlicht zette. Meer dan dertig herders, van de ongeveer vijfenzestig die verwacht werdeb, waren aanwezig. Hun gezichten straalden, hun ogen weerspiegelden jaren van trouw, van verkondiging, van nabijheid aan mens en gemeenschap. Vanuit Paramaribo en de omliggende districten kwamen zij samen. Anderen, uit de districten en het binnenland, konden er niet bij zijn, maar hun geest was voelbaar, als de echo van hun stemmen die nog naklinkt in districten, dorpen, kerken en scholen waar het Woord door hun mond weerklonk. De Broedergemeente Suriname De geschiedenis van de Evangelische Broedergemeente Suriname is verweven met het geestelijke weefsel van ons land. Vanaf 1735, toen de eerste zendelingen van de Hernhutter Broeders hun voet aan Surinaamse grond zetten, tot heden, is de EBGS een bron van licht geweest in stad en binnenland. Zij bouwden niet alleen kerken, maar ook scholen, klinieken en gemeenschappen. Zij leerden lezen, zingen, bidden, werken in het Nederlands, het Sranan, het Aucaans, het Saramaccaans, Javaans, Chinees en hondostaans. Hun prediking ging niet over woorden alleen, maar over daden van liefde en dienstbaarheid. Uit deze lijn van trouw en toewijding kwamen de dominees voort die nu in ruste zijn. Hun handen hebben gezegend, gedoopt, gehuwd, getroost. Hun voeten hebben wegen gebaand door modder, regen en zon. Hun harten hebben gebeden voor zielen in nood. Eer aan wie eer toekomt Op Domri Dey 2025 werd het Woord verkondigd door ds. Donagy Pierau, die met kracht en tederheid herinnerde aan de roeping die blijft, ook na de pensioenleeftijd. De Heer herroept Zijn roeping niet. Wie eenmaal geroepen is, blijft een licht in de wereld, ook al is het vuur rustiger, het brandt niet minder waarachtig. De praeses, ds. Runaldo Gallant, sprak namens het Provinciaal Bestuur woorden van dank en erkenning. Hij prees de levenslange inzet van de voorgangers, hun trouw aan de kerk, hun opofferingsgezindheid, hun stille kracht. En zuster Petra Pinas, die met zachte maar standvastige hand de organisatie had gedragen, zag toe hoe haar zorg en toewijding vruchten droegen in de glimlach van de aanwezige dominees. Een zegenrijk erfgoed De bijeenkomst was meer dan een ceremonie, het was een getuigenis. Een getuigenis dat geloof niet met pensioen gaat. Dat wie het Woord heeft gedragen, ook in de vooravond van het leven nog vrucht draagt. De gepensioneerde dominees van de EBGS blijven pijlers van geloof, herinnering en inspiratie. Zij zijn de levende brug tussen het zendingsverleden en de toekomst van een Surinaamse kerk die haar wortels kent. Hun leven spreekt: Van dienstbaarheid zonder eerzucht, van gemeenschap zonder grenzen, van liefde die niet telt, maar geeft. Vergeet-mij-niet In de Vergeetmijnietstraat klonk het gezang van dank. ā€œGod is getrouw, Zijn plannen falen niet.ā€ Een dag die herinnerde dat het zaad dat eens werd gezaaid, nog altijd groeit. Aan allen die het Woord hebben verkondigd, die hebben getroost, gediend, geleerd en geleid, zij mogen nu rusten, maar hun werk leeft voort in harten en gemeenten. Domri Dey 2025 schreef opnieuw een bladzijde in de geschiedenis van de Broedergemeente: ƩƩn van dankbaarheid, eerbied en liefde. https://youtu.be/EYm7LqDaomc

Ode aan de Gepensioneerde Dominees van de Evangelische Broedergemeente Suriname Read More Ā»

Mariaprocessie Parochie Paramaribo-Noord

Mariaprocessie Parochie Paramaribo-Noord Heilige Driekoningen • Sint-Jozef • Sint-AugustinuskerkVrijdag 24 oktober 2025 Een lofzang aan de Moeder van Jezus Christus Langs de wegen van Paramaribo-Noord trok een stoet van licht,met bloemen, gebeden en zang in het gezicht.Jong en oud, hand in hand, vol geloof en vroomheid,droegen hun liefde, hun hoop en hun tijd. O Moeder Maria, gezegend ben Jij,gids van de zwakken, troost van de blij.Uw mantel van vrede bedekt Republiek Suriname,Uw glimlach geneest met moederhand. Driekoningen knielen, Sint-Jozef buigt mee,Augustinus prevelt zacht: ā€œAve, Ave.ā€Uw kinderen trekken, vol vuur in hun hart,door straten, bewogen van start. Uw naam weerklinkt,de hemel lijkt even stil te staan.Paramaribo zingt, de lucht ruikt naar bloemen,de engelen waken door U uitverkoren. O moeder van Jezus, bron van genade,leid ons door vreugde, door storm en schade.Wij dragen U hoog in geloof en in eer,Maria, gij zijt onze trooster terneer. Zegen ons volk, ons huis en ons leven,dat wij in liefde Uw voorbeeld najagen.Wees onze ster, ons hart en ons licht,Maria, MoederĀ  tot in eeuwigheid zicht.Met liefde en geloof, door het volk van Suriname De Mariaprocessie: tocht van geloof, hoop en liefde Op vrijdag 24 oktober trok de Parochie Paramaribo-Noord, bestaande uit de Heilige Driekoningen, Sint-Jozef en Sint-Augustinuskerk in een gezegende stoet door de straten van het noorden van Paramaribo. Jong en oud liepen samen, biddend en zingend, met Maria voorop. De Mariaprocessie is een eeuwenoude traditie, een tocht waarin gelovigen Maria eren als moeder, voorspreekster en trooster. Zij wordt ervaren als een moeder die meeloopt in het dagelijks leven, in vreugde en verdriet. In haar zien wij de tedere nabijheid van God zelf. In Suriname draagt deze processie een bijzondere betekenis. Zij weerspiegelt de schoonheid van eenheid in verscheidenheid. Creolen, Javanen, Hindoestanen, Chinezen en Inheemsen lopen samen, verbonden in geloof. Zo wordt de Mariaprocessie een levend symbool van saamhorigheid, vrede en vertrouwen. Dit jaar, terwijl ons land toeleeft naar vijftig jaar Srefidensi, plaatsen wij deze tocht in het licht van de Republiek Suriname. Wij bidden niet alleen voor onze gezinnen, maar voor het hele land — om vrede, wijsheid en voorspoed. De Mariaprocessie blijft een herinnering dat geloof niet opgesloten is in kerkmuren, maar leeft op straat, in de gemeenschap, in de harten van mensen. Maria, Moeder van Jezus, wijst ons steeds opnieuw de weg van liefde, hoop en geloof, de weg naar vrede op aarde. https://youtu.be/wO8q1_gWXbA

Mariaprocessie Parochie Paramaribo-Noord Read More Ā»

Openingsvergadering Werkjaar 2025-2026 Parochie Paramaribo-Noord

Openingsvergadering Werkjaar 2025-2026 Parochie Paramaribo-Noord Zondag 19 oktober 2025 – De opening van het nieuwe werkjaar van de Rooms-Katholieke Parochie Paramaribo-Noord vond plaats op het complex van de Heilige Driekoningenkerk aan de Verlengde Mahonylaan, gelegen tussen de Prins Hendrikstraat en de Costerstraat.De bijeenkomst kende een dynamisch en inspirerend verloop.Naast de Heilige Driekoningenkerk maken ook de Sint-Jozefkerk en de Sint-Augustinuskerk deel uit van de parochie. Parochieraad De vergadering van de Parochieraad werd geleid door de voorzitter, pastoor Urbain Ngoy wa Dyanda, een geestelijke afkomstig uit Congo.In zijn openingswoord herinnerde hij de aanwezigen eraan dat de parochianen de eigenaren van de parochie zijn en dat de kerk niet enkel een gebouw is, maar een levendige en zorgzame gemeenschap die geloof, educatie en sociale betrokkenheid met elkaar verbindt. Onderlinge verbondenheid Ā De sfeer tijdens de bijeenkomst was warm, opbouwend en vol onderlinge verbondenheid.De parochie kijkt met vertrouwen uit naar een vruchtbaar werkjaar waarin geloof, dienstbaarheid en gemeenschap centraal staan.De geloofsgemeenschap benadrukt dat het verkondigen van het geloof niet alleen bidden of zieltjes winnen is, maar ook betekent: verantwoordelijkheid nemen, samenwerken en offers brengen voor de gemeenschap.Geloofsverkondiging vraagt niet enkel om gebed of evangelisatie, maar ook om goede organisatie, discipline en loyaliteit. Werkplan Ā Voor het werkjaar 2025–2026 heeft de parochie zich ten doel gesteld om: het spirituele leven te verdiepen; de kennis van de Bijbel te vergroten; en drie-daagse retraites te organiseren onder het thema:ā€œVan Huisbezoek naar Kerkbank – Een Reis in Geloof.ā€ Projecten en activiteiten Ā In het jaarplan zijn verschillende initiatieven opgenomen, waaronder: Maria-processie – coƶrdinatie: Kurt Ramdin; Zonpaneelproject van de Driekoningenkerk – coƶrdinatie: Joyce Olmtak; Overzicht sacramenten en overledenen – samenstelling: Erwin Dikoen; Kwartaalbijeenkomsten van groepsleiders – leiding: Pater Urbain Ngoy wa Dyanda. Vermeldenswaard is dat de Heilige Driekoningenkerk in maart 2026 haar 60-jarig bestaan zal vieren.De voorbereidingen voor dit jubileum zijn reeds in volle gang en beloven een bijzonder feestelijk gebeuren te worden.De coƶrdinatie van het jubileumproject is toevertrouwd aan Astrid Bottse. Werkgroepen Parochie Noord bestaat uit verschillende werkgroepen en commissies tw:• Bouwcommissie• Financieel-Economische Raad (FER)• FinanciĆ«le commissie• Technische Ploeg• Kindernevendienst Werkgroep• Werkgroep Volwassenen Catechese• Werkgroep Kindercatechese• Vormsel Plus Groep)• Kinderclub• Salvator Volwassenkoor• Salvator Jeugd/Tienerkoor• Koor en cantor• Koster• Welzijnsgroep • Zieken & Bejaardenzorg • Versiergroep• Uitvaartgroep• Werkgroep Communie-uitreikers• Werkgroep Cantors• Lectoren Groep• Misdienaars• Voorbidders• Organisten/Muzikanten• Studiefonds Noord• Feest en fundraising• Schoonmaak commissie• Verantwoordelijke van de Sacristie https://youtu.be/DKBtJtebiEs

Openingsvergadering Werkjaar 2025-2026 Parochie Paramaribo-Noord Read More Ā»

U kunt de inhoud van deze pagina niet kopiƫren