Geschiedenis

Jennifer Simons De sterkste vrouw in het Surinaamse politieke milieu https://youtu.be/13pYyH0Qxjk Van studentenleider tot politiek kopstuk   Jong geleerd is oud gedaan. Jennifer Simons’ politieke carrière kent haar oorsprong in haar jonge jaren, waarin zij deelnam aan gemeenschapswerk. Tijdens haar universitaire opleiding groeide haar betrokkenheid bij de noden en kreten van studenten en de samenleving. Ze ontpopte zich als studentenleider en klom op tot bestuurslid van de Vereniging van Medische Studenten. Dit markeerde het begin van haar publieke leven, dat haar uiteindelijk zou leiden naar de positie van voorzitter van De Nationale Assemblee van Suriname.   Integriteit en democratische controle   Suriname stelt hoge eisen aan de integriteit van zijn hoogwaardigheidsbekleders. Voor vertrouwensposities binnen het overheidsapparaat is een antecedentenonderzoek vaak wettelijk vereist. Jennifer Simons, die meerdere hoge functies bekleedde, heeft naast antecedentenonderzoeken ook veiligheidsonderzoeken ondergaan. Hierbij zijn diverse registers geraadpleegd om inzicht te krijgen in haar achtergrond en betrouwbaarheid. Uit deze onderzoeken is geen bezwaar naar voren gekomen.   Hogebomen vangen veel wind   Jennifer Simons onderscheidt zich door haar leiderschap en invloed. Haar kwaliteiten, persoonlijkheid en innerlijke eigenschappen worden besproken aan de hand van opmerkingen en inzichten uit de samenleving. Gezien haar prominente positie is het niet verrassend dat zij regelmatig onderwerp van publieke discussie is.   De in de samenleving opgevangen op- en aanmerkingen over mevrouw Simons zijn grotendeels positief. Personen uit haar familie- en leefomgeving beschrijven haar als intelligent, georganiseerd, efficiënt, oplossingsgericht, scherp en kritisch. Ze heeft oog voor details en wekt vertrouwen op. Als leider brengt ze rust en structuur in haar werkomgeving.   Toch wordt zij door buitenstaanders soms als ‘een lastige vrouw’ bestempeld. Haar vastberadenheid en kritische houding maken haar niet altijd geliefd, maar wel gerespecteerd. Binnen de Nationale Democratische Partij (NDP) wordt er zelfs gepocht dat Simons, net zoals goede wijn, beter wordt met de leeftijd.   Haar verschijning en persoonlijke stijl   Jennifer Simons’ fysieke verschijning en uitstraling maken indruk. Vrouwen bewonderen haar houding en zandloperfiguur, soms met een vleugje jaloezie. Blikvanger zijn is echter het laatste wat mevrouw Simons wil. Haar kledingstijl is eerder zakelijk dan modieus: maatkleding, pantalons, blouses, blazers en eenvoudig schoeisel, waarin ze zich vrij kan bewegen. Ze draagt weinig sieraden en houdt zich ver van opvallende modetrends. Haar haardracht is eenvoudig en tot de nek.   Controverses   Jennifer Simons wordt al jaren beschouwd als de opvolger van Désire Delano Bouterse. Haar intellectuele en politieke ervaring werken in haar voordeel, en ze geniet aanzien binnen zowel haar partij als daarbuiten. Daarnaast heeft ze Suriname op internationale podia vertegenwoordigd. De toenemende roep om een vrouwelijke president speelt in haar voordeel. Toch is haar politieke carrière niet zonder controverse gebleven. Haar verkiezing tot voorzitter van De Nationale Assemblée wordt door sommigen als omstreden beschouwd. Ze won met 26 van de 51 stemmen, maar achteraf bleek dat twee parlementariërs van de oppositie tegen afspraken en partijlijnen in, hadden gestemd. Dit leidde tot beschuldigingen van politieke verraad en mogelijke omkoping.   Er zijn echter geen directe aanwijzingen dat er daadwerkelijk sprake was van politiek verraad of onregelmatigheden bij haar verkiezing. De benoeming van Simons verliep grotendeels volgens de verwachte politieke lijnen, aangezien de Mega Combinatie de meerderheid in het parlement had en voldoende stemmen kon mobiliseren. Desondanks was de politieke sfeer in 2010 gekenmerkt door strategische manoeuvres, spanningen en controverses.   Achter de schermen   De Mega Combinatie bestond uit de NDP, PALU, KTPI en NS en had gezamenlijk 23 zetels in De Nationale Assemblée. In totaal waren er 51 stemgerechtigde leden. De twee kandidaten voor het DNA-voorzitterschap waren: Jennifer Simons namens de Mega Combinatie en Ruth Wijdenbosch namens het Nieuw Front. Simons behaalde 26 stemmen, terwijl Wijdenbosch er 24 kreeg. Eén stem werd ongeldig verklaard. De Mega Combinatie, had samen 23 zetels in De Nationale Assemblée. Toch kreeg Simons 26 stemmen, wat betekent dat zij extra steun kreeg van buiten haar coalitie. Dit suggereert dat enkele leden van de oppositie op haar hebben gestemd of dat er interne verschuivingen plaatsvonden. De ongeldige stem duidt erop, dat een parlementariër blanco of foutief had gestemd. De extra stemmen voor Simons wijzen op mogelijke onderhandelingen achter de schermen binnen het parlement. Hoewel er geen concreet bewijs is van onregelmatigheden, blijft de verkiezing van Simons onderwerp van discussie, mede door de politieke dynamiek en strategische overwegingen binnen het parlementaire proces.   Steun voor Bouterse als President  Nadat Jennifer Simons was gekozen als parlementsvoorzitter, moest het parlement ook stemmen over de verkiezing van de president. De bredere politieke ontwikkelingen rond de verkiezing van Bouterse als president zorgden voor meer controverses en speculaties over geheime afspraken. Bouterse had geen gegarandeerde tweederdemeerderheid, maar kreeg onverwachts steun van bepaalde parlementariërs buiten zijn coalitie. Er gingen ook hier geruchten over achterkamergesprekken en politieke deals. Gedurende de regeerperiode van Simons als DNA-voorzitter van 2010 tot 2020, waren er regelmatig verschuivingen van parlementariërs tussen partijen.   Simons en de NDP-militaire vleugel   Het leiden van een partij als de NDP, met haar militaire wortels, is geen eenvoudige taak. Simons wordt gezien als iemand die de ideologie van Bouterse en de idealen van de revolutie begrijpt. Zij zag in hem een ongeslepen diamant, die – mits omringd door de juiste mensen – kon uitgroeien tot een schitterende leider. Hoewel Bouterse voor sommigen een leidsman en voor anderen een onderdrukkend heerser is, stond dit haar toetreding tot de NDP niet in de weg. Ze erkent de misstappen van de revolutie, maar ziet deze als onderdeel van het bredere politieke proces.   De leerling overtreft de meester?   Jennifer Simons heeft onder Bouterse veel geleerd en haar ambitie reikt ver. De vraag is of zij als leerling haar meester zal overtreffen. Vanaf haar intrede in de partij vestigde ze meteen de aandacht op zichzelf, groeide door tot bestuurslid, ondervoorzitter en uiteindelijk voorzitter van de NDP.   De roep naar nieuw leiderschap   Met de verkiezingen van 2025 voor de deur klinkt de roep om nieuw leiderschap steeds luider. Dit doet denken aan de fabel ‘De Kikkers en hun Koning’ van Jean de la