Wij en de wereld

Deel 19 van 37 Wij en de wereld Burgers We weten te weinig over het Caribisch gebied om onszelf als burgers te zien van de Caricom landenbond.

Deel 18 van 37 Wij en de wereld Kennis Ik weet dat ik een echte Caribische burger ben omdat ik mijn geschiedenis ken.

Deel 17 van 37 Wij en de wereld Van betekenis Niets gaat me stoppen of me in de weg staan. Ik word een persoon van betekenis.

Deel 16 van 37 Wij en de wereld Toekomst Als een jong mens geen aspiraties heeft en niet vastberaden is, zal die het erg moeilijk krijgen om iets te bereiken in de toekomst.

Deel 15 van 37 Wij en de wereld Geschiedenis De geschiedenis wordt geschreven door het volk. Verwoord en uitgebeeld door kunstenaars. Politici schrijven geen geschiedenis, zij bekleden als volksmenners niet meer dan een opvallende plaats in het geheel.

Deel 14 van 37 Wij en de wereld Spijtbetuiging Racisme, discriminatie en slavernij zijn één. De ‘Nieuwe Wereld’ werd gefundeerd, gebaseerd, op huidskleur. Zie daar het verband tussen slavernij en racisme. Daarmee werd rassenhaat bevorderd en aangekweekt. De wonden van koloniale overheersing, slavernij en andere vormen van onderdrukking zijn niet geheeld. De Caricom-landen kennen de verschrompeling. Het is een sociaal dilemma in de voormalige koloniën. Dr. Cheddi Jagan, voormalig Guyanees oppositieleider in Guyana tijdens het bewind van mr. Linden Forbes Burnham: “Guyana heeft geen beboefte aan spijtbetuiging van Engeland. Sorry sounds like sari, a cooly dress.” Het gaat tegenwoordig bij de voormalige koloniën niet alleen om een verontschuldiging. Er wordt tegenwoordig bovenal schadevergoeding geëist.

Deel 11 van 37 Wij en de wereld Non-verbale boodschappen Wij moeten leren de non-verbale boodschappen en signalen van onze kinderen te begrijpen. Een moeder betrapt haar kind op kattekwaad, maar kan een glimlach niet onderdrukken. De volgende dag herhaalt de deugniet de baldadigheid met de zekerheid (zo duidelijk als de glimlach op het gezicht van de moeder de dag tevoren), dat het ongestraft zal blijven. Niemand kan beter dan kinderen het verschil bevatten tussen wat gedacht en wat gezegd wordt. Elke dag, in honderden situaties, resulteren onze handelingen welsprekender dan onze woorden. Wij spreken met de mond, maar communiceren met lichaamsexpressie. Kinderen luisteren vaak niet naar woorden, maar reageren op signalen zoals het fronzen van wenkbrauwen, een gespannen stem en de blik in de ogen van moeder of vader.