March 31, 2026

29 jaar Stichting De Stem

Apostel Carlo Lansdorf van Kinderen van het Licht Ministries en Stichting de Stem 29 jaar Stichting De Stem De sociale zuil van Kinderen van het Licht Ministries   Op 1 april 2026 herdenkt Stichting De Stem haar 29-jarig bestaan. Daarmee gaat zij haar dertigste levensjaar in. Dat is niet slechts een datum op de kalender, maar een moment van bezinning, dankbaarheid en erkenning. Negenentwintig jaar lang heeft deze stichting haar plaats ingenomen in de Surinaamse samenleving als een instelling van opvang, begeleiding, herstel en geestelijke ondersteuning. In een wereld waarin velen verdwalen in verslaving, psychische nood, sociale ontwrichting of een gebrek aan perspectief, is Stichting De Stem uitgegroeid tot een baken van hoop.   Dit jubileummoment nodigt uit om niet alleen stil te staan bij de jaren die voorbij zijn gegaan, maar vooral bij de betekenis van het werk dat in die jaren is verricht. Achter de naam Stichting De Stem ligt immers een geschiedenis van roeping, dienstbaarheid, opoffering en geloof in de herstelkracht van de mens.   Een stichting met een roeping   Stichting De Stem is in de loop van de jaren meer geworden dan een maatschappelijke instelling. Zij is een werkplek van barmhartigheid geworden, een plaats waar mensen die door omstandigheden, verkeerde keuzes of diepe innerlijke strijd aan de rand van het leven zijn beland, opnieuw als mens worden gezien. Niet als dossier. Niet als probleemgeval. Niet als last. Maar als een mens met waardigheid, een verleden, een pijn en een toekomst.   Juist die benadering maakt Stichting De Stem bijzonder. Waar de samenleving soms geneigd is mensen af te schrijven, heeft De Stem door de jaren heen het tegenovergestelde gedaan. De stichting heeft volgehouden dat herstel mogelijk is. Dat een mens niet samenvalt met zijn diepste val. Dat wie gebroken is, niet waardeloos is. En dat begeleiding, discipline, liefde en geestelijke richting samen een weg kunnen openen naar een nieuw begin.   De geestelijke zuil van Kinderen van het Licht Ministries   In het bijzonder moet worden vermeld dat Stichting De Stem de geestelijke zuil is van Kinderen van het Licht Ministries. Daarmee is zij niet slechts een afzonderlijke hulpverleningsorganisatie, maar ook een wezenlijk onderdeel van een bredere geestelijke roeping en bediening. Waar Kinderen van het Licht Ministries staat voor geloof, verkondiging, geestelijke vorming en het uitdragen van christelijke waarden, belichaamt Stichting De Stem diezelfde waarden in de praktijk van opvang, begeleiding en herstel.   De bediening in de praktijk   De stichting geeft concrete handen en voeten aan de geestelijke opdracht van de bediening. Zij laat zien dat geloof niet alleen wordt beleden in woorden, liederen of samenkomsten, maar ook zichtbaar wordt in de zorg voor de gewonde mens, de zoekende mens en de gevallen mens. Juist daardoor heeft Stichting De Stem een bijzondere plaats gekregen: als geestelijke pijler, als werkarm van ontferming en als levend bewijs dat christelijke betrokkenheid maatschappelijke relevantie heeft.   Negenentwintig jaar dienst aan de kwetsbare mens   Wie terugkijkt op 29 jaar Stichting De Stem, ziet een geschiedenis van volharding in moeilijke omstandigheden. Het werkveld van de stichting was nooit eenvoudig. Werken met mensen die kampen met verslaving, psychische problemen, een detentieverleden of maatschappelijke ontsporing vraagt meer dan goede bedoelingen. Het vraagt om geduld, geloof, discipline, wijsheid en innerlijke kracht.   Menselijkheid niet loslaten   Door de jaren heen heeft Stichting De Stem zich gericht op mensen die elders vaak geen plaats meer vonden. Mensen die vastliepen in hun gezin, hun werk, hun sociale omgeving of in zichzelf. Mensen die door anderen dikwijls met wantrouwen of onbegrip werden bekeken. De stichting koos er bewust voor juist naar die mensen toe te gaan. Niet om hun fouten goed te praten, maar om hun menselijkheid niet los te laten.   Daarmee heeft De Stem niet alleen individuen geholpen, maar ook families geraakt, relaties hersteld en het maatschappelijk besef versterkt dat echte hulpverlening meer is dan symptoombestrijding. Werkelijk herstel vraagt om aandacht voor lichaam, geest, gedrag, omgeving en zingeving.   Een plaats van herstel en wederopbouw   Het werk van Stichting De Stem moet worden begrepen als meer dan opvang alleen. Het gaat om herstel in de volle breedte van het mens-zijn. Een mens die is vastgelopen, moet niet alleen worden beschermd tegen verder verval, maar ook worden begeleid naar innerlijke ordening, hernieuwd zelfrespect en maatschappelijke herinschakeling. Daarin ligt de waarde van het werk dat de stichting verricht.   Herstel is immers geen ogenblikkelijke gebeurtenis, maar een proces. Een weg van vallen en opstaan. Een weg waarop correctie, begeleiding, gebed, structuur en menselijke nabijheid noodzakelijk zijn. De Stem heeft in die lange periode bewezen bereid te zijn die weg samen met mensen te lopen: niet vluchtig, niet oppervlakkig, maar met toewijding.   Juist dat maakt dit 29-jarig bestaan, en de overgang naar het dertigste levensjaar, zo betekenisvol. Een instelling blijft niet bijna drie decennia bestaan op basis van toeval. Dat gebeurt alleen wanneer er overtuiging achter schuilt, wanneer er mensen zijn die het werk dragen en wanneer het bestaan van die instelling beantwoordt aan een werkelijke nood in de samenleving.   Betekenis voor Suriname   De geschiedenis van Stichting De Stem raakt aan bredere vragen over Suriname als samenleving. Hoe gaan wij om met mensen die afglijden? Hoe kijken wij naar verslaving, psychische kwetsbaarheid, detentie en sociale ontwrichting? Zijn wij bereid mensen alleen te veroordelen, of durven wij ook te investeren in hun herstel?   In dat opzicht heeft Stichting De Stem een voorbeeldfunctie vervuld. De stichting houdt de samenleving een spiegel voor. Zij laat zien dat beschaving niet alleen blijkt uit economische vooruitgang of politieke ontwikkeling, maar ook uit de manier waarop wij omgaan met de zwaksten, de gekwetsten en de ontspoorden. Een land dat ruimte maakt voor herstel, bewijst dat het zijn menselijkheid niet verloren heeft.   Daarom mag worden gezegd dat Stichting De Stem niet alleen een instelling is voor individuele hulpverlening, maar ook een morele aanwezigheid in de samenleving. Zij herinnert ons eraan dat niemand definitief mag worden opgegeven, dat barmhartigheid geen zwakte is maar een kracht, en

29 jaar Stichting De Stem Read More »

Melisa Panka MA leest tegen de koloniale logica in

Melisa Panka MA leest tegen de koloniale logica in Een bijdrage aan de Surinaamse geschiedschrijving   Met grote blijdschap en trots maken wij bekend dat Melisa Christina Panka gehuwd Doelwijt haar studie: Master of Arts in Geschiedenis aan de Faculteit der Humaniora van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, heeft voltooid en is afgestudeerd met haar masterthesis.   Het Staatstoezicht Met het onderzoek naar het koloniaal beleid tijdens de periode van het Staatstoezicht en de overlevingsstrategieën van de vrijgemaakten gedurende die periode, levert zij een bijdrage aan de Surinaamse geschiedschrijving.   In dit onderzoek belicht Melisa Panka een periode uit onze geschiedenis en schenkt zij bijzondere aandacht aan de veerkracht, waardigheid en overlevingskracht van de vrijgemaakten. Haar werk getuigt van toewijding, wetenschappelijke ernst en historisch besef.   Deze mijlpaal is niet alleen een persoonlijke overwinning, maar ook een moment van vreugde voor allen die haar op deze weg hebben ondersteund en aangemoedigd.   Wij feliciteren Melisa Christina Panka van harte met deze prachtige academische prestatie en wensen haar Gods rijke zegen, wijsheid en verdere voorspoed toe op haar levens- en loopbaanpad.  Master of Arts in Geschiedenis   Met haar onderzoek naar het koloniaal beleid tijdens de periode van het Staatstoezicht en de overlevingsstrategieën van de vrijgemaakten levert Melisa Christina Panka een bijdrage aan de Surinaamse geschiedschrijving. De studie werd ingediend op 30 maart 2026 bij de Anton de Kom Universiteit van Suriname, Faculteit der Humaniora, ter verkrijging van de graad van Master of Arts in Geschiedenis.   De keuze van het onderwerp   De kracht van deze thesis ligt in de keuze van het onderwerp. Panka richt haar blik op het Staatstoezicht in de periode 1863–1873, een fase die wel bekend is, maar in de geschiedschrijving vaak onvoldoende vanuit het perspectief van de vrijgemaakten is onderzocht.   Zij laat zien dat de formele afschaffing van de slavernij niet automatisch samenviel met werkelijke vrijheid. Volgens haar analyse diende het Staatstoezicht vooral om de plantage-economie te beschermen, arbeidsdwang voort te zetten en bestaande raciale machtsverhoudingen in stand te houden. Tegelijk toont zij aan dat vrijgemaakten, ondanks deze zware beperkingen, uiteenlopende strategieën ontwikkelden om hun autonomie te vergroten. Diepgang en analytisch scherp   Methodologisch is dit werk stevig opgebouwd. Panka baseert zich op archiefonderzoek, literatuurstudie en orale traditie en benadert haar materiaal vanuit een subalterne invalshoek, aangevuld met theoretische inzichten uit onder meer de Critical Race Theory, Durkheim en de copingtheorie van Lazarus en Folkman. Dat geeft de studie historische diepgang en analytische scherpte. Vooral haar poging om “de geschiedenis van onderuit” te schrijven, maakt het proefschrift relevant voor zowel de academie als het bredere maatschappelijke debat in Suriname.   Slachtofferschapsperspectief doorbroken   Panka blijft niet steken in de beschrijving van onderdrukking alleen. Zij brengt ook de veerkracht, agency en gemeenschapsvorming van de vrijgemaakten naar voren. Daarmee doorbreekt zij een eenzijdig slachtofferschapsperspectief. In haar conclusie komt zij uit bij een kernformule die nazindert. Het Staatstoezicht was juridisch geen voortzetting van de slavernij, maar wel een systeem van “vrijheid in gebondenheid”. Die formulering vat de historische tragiek, de analytische kracht van deze thesis samen.   Suriname geen geïsoleerd geval   De vergelijkende blik naar Brits-Guyana versterkt het werk. Hierdoor wordt duidelijk dat Suriname geen geïsoleerd geval was, maar deel uitmaakte van een bredere koloniale logica waarin emancipatie werd toegestaan zonder de onderliggende machtsstructuren werkelijk af te breken. Dat maakt deze thesis niet alleen belangrijk voor de nationale geschiedschrijving, maar ook voor bredere Caraïbische en diasporische studies. Historische ernst   Waar deze studie sterk betrokken en moreel bewogen klinkt, is dat geen zwakte maar eerder een teken van historische ernst. Panka schrijft niet koel op afstand, maar met een duidelijke verantwoordelijkheid tegenover hen van wie de stemmen in het archief vaak slechts indirect hoorbaar zijn. Dat maakt deze scriptie menselijk en geëngageerd. In haar eigen woorden wil zij bijdragen aan heling, bewustwording en een dieper begrip van vrijheid. Die ambitie is voelbaar in het hele werk.   Maatschappelijk relevante studie   Melisa Panka studeert af met een thesis die ertoe doet. Dit is een verdienstelijke, zorgvuldig opgebouwde en maatschappelijk relevante studie. Zij verdient waardering, niet alleen omdat zij een academische mijlpaal bereikt, maar vooral omdat zij met dit werk een wezenlijke bijdrage levert aan het historisch bewustzijn van Suriname.   Bijdrage aan Surinaamse geschiedschrijving   Op 30 maart 2026 werd de de thesis ingediend bij de Anton de Kom Universiteit van Suriname, Faculteit der Humaniora, studierichting Geschiedenis, ter verkrijging van de graad van Master of Arts in Geschiedenis.   Dr. Hans Ramsoedh en Jerome Egger waren als begeleiders en beoordelaars verbonden aan dit academisch traject.   Melisa Christina Panka gehuwd Doelwijt levert een bijdrage aan de Surinaamse geschiedschrijving.   De kracht van het onderwerp   Melisa Panka richt zich op het Staatstoezicht (1863–1873), een fase die volgde op de formele afschaffing van de slavernij, waarin de vrijheid van de vrijgemaakten in juridisch, sociaal en economisch opzicht sterk werd ingeperkt. Dat spanningsveld maakt haar onderzoek historisch relevant.   Waardigheid bewaren   Zij toont aan dat het Staatstoezicht niet zomaar een overgangsfase was, maar een doelbewust koloniaal systeem dat erop gericht was de plantage-economie te beschermen, arbeidsdwang voort te zetten en de bestaande machtsstructuren te handhaven. Tegelijk laat zij zien dat de vrijgemaakten binnen die benauwde werkelijkheid eigen strategieën ontwikkelden om te overleven, waardigheid te bewaren en hun autonomie te vergroten.   Poging tot historisch herstel   Zij blijft niet steken in een beschrijving van koloniale onderdrukking. De auteur kiest voor een benadering waarin de veerkracht, de capaciteit van individuen om zelf te kiezen en creativiteit van de vrijgemaakten centraal staan.   Historisch herstel   Dat verleent de thesis een menselijk en moreel gewicht. Hier spreekt niet alleen de historica, maar ook iemand die beseft dat geschiedenis over mensen van vlees en bloed gaat, over verlies en vernedering, maar ook over weerstand, gemeenschapsvorming en geestelijke kracht. In dat opzicht is deze thesis meer dan een academische oefening; zij is ook een poging tot historisch herstel.   Tegen de koloniale logica inlezen   Melisa Panka baseert

Melisa Panka MA leest tegen de koloniale logica in Read More »

U kunt de inhoud van deze pagina niet kopiëren